BulgarianChinese (Simplified)CzechDanishDutchEnglishEstonianFinnishFrenchGermanHungarianItalianJapaneseLatvianNorwegianPolishRussianSlovakSpanishSwedish
  • +31-6-236-62-019
  • info@smoke-eaters.nl

HISTORIE

HISTORIE

DE EATERS HISTORIE

IJshockey in Geleen is er al sinds 1968, dus historie genoeg, met als hoogtenpunten de bekerwinst in 1993 en 2010. En natuurlijk in 2012 het eerste kampioenschap door in de alles beslissende wedstrijd in en tegen HYS the Hague met 1-7 te winnen!

1968 De eerste aanzet!

De geschiedenis van het Geleense ijshockey begint met de opening van de kunstijsbaan aan de Kummenaedestraat op zaterdag 18 oktober 1968. Onderdeel van de ingebruikname van de accommodatie was een demonstratie van de kunstrijderclub uit Amsterdam en een ijshockeywedstrijd tussen de jeugdige talentjes van Tilburg en Den Bosch (4-1). De snelste teamsport ter wereld maakte zo’n indruk in de Mijnstreek dat een week later, op 24 oktober, belangstellenden uit alle windstreken de eerste trainingen van The Smoke Eaters volgden, onder leiding van Steve Labchuck.

Op 2 november 1968 volgde de eerste competitiewedstrijd tegen de Amstel Tijgers. Er werd weliswaar verloren van de hoofdstedelingen (1-5), maar het eerste doelpunt uit de Eaters-historie was een feit: gescoord door de Canadees Mike Marquis op aangeven van zijn landgenoot Gary Purscha. Een historie met veel ups en downs zou volgen…

De oorsprong van de naam Smoke Eaters
Tot halverwege de jaren zestig was het voor Canada heel gewoon om simpelweg een lokaal amateurteam af te vaardigen als vertegenwoordiger voor Canada op de wereldkampioenschappen ijshockey. De Trail Smoke Eaters was één van die teams die werden afgevaardigd. Na eerder al in 1939 wereldkampioen te zijn geworden waren zij in 1961 in Grenoble het laatste Canadese amateurteam dat wereldkampioen werd. Onder invloed van de vele Afcent-Canadezen in het Geleense team werd voor deze naam gekozen.
The Trail Smoke Eaters bestaan overigens nog steeds, het is tegenwoordig een collegeteam met spelers tussen de 17 en 20 jaar, dat uitkomt in de BCHL, de British Columbia Hockey League.

What’s in a name…
Hoe het team uit Trail aan de naam “Smoke Eaters” kwam is een verhaal apart, en de moeite van het lezen zeker waard. Ga eens kijken op hun websitehttp://www.historicsmokeeaters.ca/index.html
Het verhaal gaat terug tot 1929, en heeft in elk geval niets met de mijnbouw te maken, hoewel dit vaak gedacht werd in Trail en Geleen.

In het begin bestond het team vooral uit Canadese Afcenters, gelegerd in het nabijgelegen Brunssum.

De Praagse lente bracht Tsjechische dissidenten in de personen van Jiri Nasvetil, Vladi Potucek, George Bolyhovsky en meervoudig topscorers Jiri Anton en Mirek Vosatko naar Geleen. De laatste drie zouden de eerste twee seizoenen in de hoogste afdeling nog onder schuilnamen speelden (respectievelijk George Boley, Viktor Golhem en Jerry Vos).

Via Duitsland kwam goalie Vaclav Sochor naar Geleen, waar hij – tot zijn onverwachte overlijden begin mei 2011 – altijd actief bleef binnen de begeleiding van Eaters.. De eerste contractspeler was René Labonté, overgewaaid uit Zuid-Afrika. Deze was later nog actief bij Olympia Heist op den Berg en als coach bij HIJC Herentals (B).

Labonté ging Jerry Aucoin en goalie Doug Scott vooraf (beiden eveneens
van de Kaapstad Maple Leafs) en Henny Davids werd de eerste echte manager. Eigen inbreng kwam van de 18-jarige Roy Joosten, later gevolgd door Henry Frenken, Mike Mulder, Peter van der Wal en Henny Willems.

In 1968-1969 nam het Geleense vreemdelingenlegioen nog geen deel aan de eerste divisie. Een jaar later besloot de Nederlandse IJshockeybond, die blij was met de nieuwe aanwinst, om Afcenters als Nederlandse spelers te beschouwen. Verder hielden de Eaters zich keurig aan de reglementen en werd het maximale aantal buitenlanders (vijf) niet overschreden. Het team deelde niet alleen in de competitie de lakens uit maar ook in de Cup International, de voorloper van de huidige Coupe der Lage Landen. Smoke Eaters won in 1971 zelfs de laatste Coupe Brabant, ten koste van Tilburg en Den Bosch.

Duizenden supporters kwamen in die dagen naar het koude, half open ijsstadion. In het eerste seizoen op het hoogste niveau (1969-1970) eindigden de Eaters op een derde plaats in de nationale competitie, die in die tijd nogal sterk ondergewaardeerd werd vergeleken bij de Cup International. S.IJ. Den Bosch werd kampioen. Topscorer bij Geleen was Dave Gilhen, met 8 doelpunten in 6 wedstrijden. Gilhen was al 39 jaar oud toen hij voor Geleen ging spelen, maar hij zou in de drie jaar dat hij hier actief was nog menig doelpunt scoren.

PLAYERS 1968-1969:
Gary Purscha , Mike Marquis , Bob Lewis , Ben Lee , Doug Kuhn , Steve Labchuk , Dos Desbiens , John Tanguay , Claude Cormier , Ron Guimond , Steve Bluin , Walt Yakiwchuk , Ben Blackburn , Roy Joosten , Paul Schraeven , Martin Franssen

PLAYERS 1969-1970:
Ben Lee , Doug Kuhn , Gary Purcha , Don Desbiens , Bob Lewis , Lonny Ryan , Frank van der Mast , Dave Gilhen , Peter Lloyd , Frank Outway , Craig Simpson , Rene Labonte , Jerry Aucoin , Jiri Nasvetil , Vladi Potucek , Jiri Bolyhovsky , Jiri Anton Mirek Vosatko ( Jerry Vos ) , Vaclav Sochor , Norman Dunbar , Paul Hofstede , Doug Scott , Roy Joosten , Henry Frencken , Mike Mulder , Peter van der Wal , Henny Willems

Coach : Frank Outway